بسیاری از باغداران محصول عالی تولید میکنند اما در ۴۸ ساعت پس از برداشت، بخشی از ارزش آن را از دست میدهند. دلیل اصلی: دپوی طولانی پستهِ پوستدار و خشککردن نامناسب که به آلفلاتوکسین و لکهدار شدن پوسته منجر میشود.
زمان دقیق برداشت
وقتی پوست سبز-قرمز پسته چروکیده شد و با فشار ملایم از پوسته جدا شد، وقت برداشت است. برداشت زودهنگام مغز نارس و برداشت دیرهنگام، آلودگی قارچی و ریزش بیشتر به ارمغان میآورد.
قانون طلایی ۲۴ ساعت
- پسته برداشتشده را هرگز روی زمین یا خاک نریزید؛ حتماً روی برزنت تمیز جمع کنید.
- حداکثر تا ۲۴ ساعت بعد از برداشت، پوستگیری (پوچکنی) انجام شود. دپوی طولانی = لکهدار شدن پوسته = کاهش نرخ.
- بعد از پوستگیری، پسته را بشویید و روی بستر تمیز در فضای با تهویه مناسب خشک کنید.
خشککردن اصولی
پسته باید به رطوبت حدود ۵ تا ۷ درصد برسد؛ یعنی پوسته صدای خشک بدهد و مغز تِر نباشد. خشککردن ناقص، خطر کپک و آلفلاتوکسین را بالا میبرد و خشککردن بیش از حد در آفتاب تند، رنگ مغز را سوخته میکند. بهترین حالت: آفتاب ملایم + سایهبان + همزدن منظم.
پستهای که اصولی برداشت و فرآوری شده باشد، در کارشناسی ما رنگ روشنتر، خندان درشتتر و مزه بهتری دارد — و ما برای همین کیفیت، نرخ بالاتر میدهیم.
آلفلاتوکسین؛ خطری که نادیده گرفته میشود
آلفلاتوکسین سم قارچی است که در رطوبت بالا تولید میشود و بازارهای صادراتی نسبت به آن حساساند. رعایت قانون ۲۴ ساعت و خشککردن کامل، مؤثرترین راه پیشگیری است.
